ได้อยู่บนบกซะที

posted on 11 Jan 2008 21:43 by captnail in Seaman

ในที่สุดปีใหม่ก็หวนกลับมาใหม่อีกครั้ง
อยากขอบคุณกระแสเวลาที่ใม่ใหลย้อนกลับ
...
...!?
ทำไมน่ะเหรอ...
เพราะมันทำให้เวลา 1ปีบนเรือสินค้าของผมได้ผ่านพ้นไปอย่างไม่ไหลย้อนกลับมา(ถ้ามันย้อนกลับมาผมก็คงจะแย่แน่ๆ เลย)

หลายคนอาจสงสัยว่าผมกำลังพูดถึงอะไร
ขอเท้าความนิดหนึ่ง...ที่ผ่านมาหนึ่งปีผมได้ออกเดินทางไปกับเรือสินค้าระหว่างประเทศเพื่อทำการฝึกงานเป็นระยะเวลา 1 ปี(อ่านข้อมูลได้จาก Entry เก่าๆ แล้วกันนะครับ)

Photobucket

หลังจากที่ได้ไปใช้ชีวิตอยู่บนแผ่นเหล็ก(หรือแผ่นสนิมก็ไม่แนใจ?)ลอยน้ำได้เป็นเวลากว่า 1 ปี
จะกินจะนอน ทำงาน นั่งเล่น เข้าห้องน้ำ อาบน้ำ หรือ อะไรก็แล้วแต่ ก็ไม่อาจพ้นไปจากเจ้าเหล็กขึ้นสนิมลอยน้ำได้นี้ไปเลย

Photobucket


สรุปง่ายๆ ว่าชีวิตนี้มีมันเป็นเพื่อน ใช้ชีวิตอยู่บนแผ่นเหล็ก ไม่มีโอกาสได้อยู่บนดินเลย ถึงจะได้เหยียบผืนดินบ้างก็เป็นเวลาเพียงไม่กี่ชั้วโมงที่เรือเทียบท่าสุดท้ายแล้วก็ไม่พ้นที่จะต้องกลับมานอนที่เรืออยู่ดี
คนไม่เคยอยู่เรือคงไม่รู้หรอกว่าการที่มองออกไปรอบตัวแล้วไม่เป็นอะไรเลยนอกจาก ทะเล ทะเล แล้วก็ ทะเล มันว้าเหว้เพียงใด

Photobucket  
จะติดต่อใครก็ลำบาก อยากกลับก็กลับไม่ได้ วันๆ ก็เป็นแต่หน้าไอ้คนเดิมๆ 20 กว่าคนบนเรือนั่นแหล่ะ ที่สำคัญดันเป็นผู้ชายหมดเลยนี่สิที่แย่
ยังโชคดีที่ลูกเรือเป็นคนไทยหมด แต่ลำบากเวลาเข้าเมืองท่าต่างประเทศที่ไหนคุยอังกฤษได้ก็ดีหน่อย ที่ไหนพูดไม่ได้นี่สิลำบาก เราพูดอังกฤษ เขาพูดภาษาบ้านเขา อย่างนี้ก็สื่อสารกันไม่รู้เรื่องสิครับ ต้องบุ้ยโบ้ยภาษามือกันอยู่นานกว่าจะเข้าใจ
การทำงานก็ไม่ได้สะดวกสบายเท่าใดนัก น่าจะเรียกว่าทำงานกันตามมีตามเกิด เพราะบางที่ก็ไม่มีอุปกรณ์ บางทีของสั่งไปแล้วก็ไม่ได้ ต้องมาโมของไว้ใช้กันเอง แถมยังต้องเสี่ยงตายกันอยู่ตลอดเวลา

Photobucket

และในที่สุดผมก็สิ้นสุดการฝึกภาคทะแลกับเรือสินค้าด้วยระยะเวลาการฝึก 12 เดือน 5 วัน โดยลงเรือตั้งแต่วันที่ 22 ธันวาคม 2549 ที่เกาะสีชัง และขึ้นจากเรือวันที่ 28 ธันวาคม 2550 ที่ ซามารินด้า อินโดนีเซีย
ด้วยเหตุปัจจัยหลายๆ อย่างทำให้เมื่อเครื่องลงแตะพื้นรันเวย์ที่สานมบินสุวรรณภูมิแล้ว ทำให้ผมกลั้นน้ำตาแทบไม่อยู้ด้วยความรู้สึกที่ว่า"ในที่สุดตูก็ถึงบ้านแล้ว"
และตอนนี้ผมยังรู้สึกอีกว่า โชคดีจริงๆ ที่มีชีวิตรอดกลับมาได้

Photobucket 

ผมมั่นใจว่าเกือบทุกคนในที่นี้คงไม่รู้ว่าชีวิตความเป็นอยู่บนเรือเป็นอย่างไร
เอาไว้ผมจะเขียนเล่าเรื่องราวชีวิตผมบนเรือให้ได้อ่าน(เท่าที่นึกออก)ก็แล้วกันครับ อาจจะพอมองภาพออกบ้าง...เนอะ

edit @ 11 Jan 2008 22:47:54 by Zeaman 28

Comment

Comment:

Tweet

work on the ship very difficult.........

#11 By Web Design Pakistan (182.178.86.47) on 2012-01-30 17:05

ชีวิตผมเมื่อ7-8ปีที่แล้ว ขอบอก ที่สุดของแจ้เลย

#10 By pon (58.9.110.146) on 2011-10-19 10:43

<a href="http://uwdddcduaqrfroh.com">etxkiewvuytjzod</a> http://xmmqvrbwpnuearf.com [url=http://vshzkauaeqkfkjs.com]ufiztbyzpewxcej[/url]

#9 By ozilulysfy (94.102.52.87) on 2010-06-14 02:14

<a href="http://zewqwpvtqyruppt.com">kbgvzlsxzsrewch</a> http://alpstnroeqbxtrs.com [url=http://zmnrhpkuyxrugpi.com]lzxnrizmhuitlup[/url]

#8 By kjcvhtclva (94.102.52.87) on 2010-06-10 19:25

อยากฟังเรื่องราวของคุณต่อคะเมื่อไหร่จะเล่าให้ฟังอีกละ รออ่านเรื่องราวของคุณอยู่คะ
porawan..embarrassed

#7 By porawan (210.246.86.126) on 2009-10-29 11:10

อ่านแล้วรู้สึกดีมากมายเลยค่ะ ขอบคุณนะคะที่เขียนเล่าเรื่องชีวิตของนักเดินเรือ ที่อยู่กับเรือ 24 ชม.ทำให้คิดถึงเพื่อนของเรามากขึ้นค่ะ

#6 By เพื่อนนักเดินเรือคนหนึ่ง (202.29.83.66) on 2009-04-29 11:19

เป็นเรื่องที่ดีมากเลย ชอบมาก ได้รู้อีกมุมมองหนึ่ง ได้รู้คุณค่าของคคำว่าบ้าน

#5 By rarai (202.28.182.12) on 2009-03-05 11:17

อยากเห็นรูปเยอะๆครับ ภาพเมืองท่าบ้าง

#4 By cadet30 (202.176.99.172) on 2008-08-19 16:23

ดีใจด้วยนะครับ ได้ขึ้นบกซะที อยู่ในเรือซะนาน คืบก็ทะเล ศอกก็ทะเลสิครับ big smile
ยินดีด้วยครับที่กลับสู่ฝั่งอย่างปลอดภัย
อยู่เรือตั้งนาน 1 ปี แหนะ แสดงว่าต้องมีเหตุการณ์ที่อยู่บนเรือแน่นอนเลย ไว้วันหลังล่าเหตุการณ์ต่างๆที่อยู่บนเรือหน่อยนะครับ

ปล. อยู่บนเรือตั้งนาน ขับเรือเป็นอ่ะเปล่า
ปล2. EXTEEN เพิ่งเปลี่ยนโมใหม่มาไม่นานนี้เอง ลองไปแก้ไข Blog แบบใหม่ดูนะ
ปล3. ถ้ามี hi5 ล่ะก็ แอดมาหน่อยนะที่ http://boyudonplus.hi5.com อิๆๆ

แล้วเจอกันนะครับ

#2 By on 2008-01-12 21:43

กลับมาแล้วหรอครับ เล่าๆเรื่องบนเรือให้ฟังหน่อยครับ

คิดว่าน่าจะแอบเขียนไดไว้นะครับ

#1 By †3εst's T@le on 2008-01-12 08:03